از بی اینترنتی داشتم توی وبلاگ های برروز شده بلاگ میچرخیدم و چیزی که خیلی چشممو میگرفت، لینک ها و دکمه ها و چیزای اضافی اطراف پست اصلی بود.

با خودم گفتم چرا یکی برای خودم نسازم که فقط متن باشه؟ بدون هیچ حواس پرتیی.

ساده باشه و سبک که راحت با بد ترین اینترنت هم بالا بیاد.

که شد اینی که میبینین.(نظرتون راجبش چیه؟)

هدف من از ساخت این وبلاگ رهایی از دنیای واقعی هستش. دوری از اخبار. دوری از استرس زندگی. مقداری چیل کردن و استراحت آخر شب و تمرین تایپ و شایدم داستان نویسی و کلا نوشتن.
نوشتن حال میده دیگه؟ مگه نه؟ چرا این همه وبلاگ وجود داره؟ مردم دوست دارن بنویسن. چرا من هم یکی مثل اونا نشم که نوشتن رو دوست داشته باشه؟

کد های قالب رو توی پست بعدی مینویسم

میتونید روی دکمه سمت راست پایین کلیک کنید برای رفتن به پست بعدی {همون ۲ تا دایره کوچولو}  :)