جیغ اولین درخت جنگلم آرامشم را گرفته است. آرامشی که آغازش به دور از حافظه من است. آرامشی که در تاریکی و سکوت غار پیدا کرده بودم. سالهای سال بود که آنجا خوابیده بودم.

که درخت جیغ کشید.

تمامش نمیکند.

در بین اهالی جنگل زمزمه هایی از دلایل رنج آن درخت شنیده ام. دوست ندارم بهشان فکر کنم. صد بار بهش گفتم که به ماه نگاه کن. درختچه ها را چه به تو. کسی زورش که به تو نمیرسد.

دلم میخواهد دهان درخت را ببندم. ببندم و بگیرم بخوابم. زیر سایه بزرگش. آن سایه ای که روزگاری دلخوشی های کودکان بود. روزی که آن را کاشتم، روزی که نهالی بیش نبود را به یاد دارم. آن رود را هم به یاد دارم که هنوز عطرش روی تن درخت مانده. خشک شد. خشکش کردند.

حال با نزدیک شدن به درخت، ترس و وحشت و غمش به دل نفوذ میکند. چرا فقط خفه نمیشوی؟

از جادوگران خواستم جادوی خفه کننده ای بیابند. هیچ کدام از جادو ها آنطور که باید کار نکردند که نکردند.
راستش یک بار دو سه جادویی را با هم مخلوط کردند و خورد ریشه های آن درخت بیچاره دادند. میخندید و اشک میریخت. مدت زیادی دوام نیاورد. انگار با مزاجش خوش نبود. به حالت قبل برگشت و بلند تر از همیشه جیغ میکشید.

نمیدانم چه کنم. انگار ارواح دیگر درختان هم غم دارند. گریه نمیکنند. نمیتوانند گریه کنند. رفتارشان مثل قبل نیست. روح درختان، ارواح زندگی، پوسیده اند. خسته شده اند. از دور زیر چشمی به درخت بزرگ نگاهی می اندازند و کوچک و کوچک تر میشوند. تا نورشان، نشان حیاتشان، به پوچی نزدیک تر شود.

شاید مشکل از درخت نباشد. شاید غار من آنقدر که باید عمیق نباشد. صدای جیغ یک درخت چند متر را میتواند طی کند؟

غار جدیدی پیدا میکنم و مدتی را آنجا میگذرانم تا درخت ساکت شود.

قبل از خوابیدن از معجون آرامش استفاده میکنم. خوابی طولانی. صد ها یا شاید هزاران سال. بالاخره سکوت مطلق و استراحت محض.

. . (گذشت زمان و پریدن از خواب) . .

جنگلم کو؟ خبری از صدای درختم نیست. از این جایی که من هستم دو سوم درخت قابل دیدن بود. چرا نیست؟ آدمیزادی از کنارم رد شد و سلام داد. پشت سرش ساختمان های سرد را دیدم و رفتم.

وقت رفتن از این جنگل است. جنگل خودم را میسازم. از نو. این دفعه خبری از درخت نیست. کاکتوس ها را بیشتر میپسندم. اما حیف که در بیابان خبری از غار آسایش نیست.

(نهال های بیشتری نسبت به قبل کاشت. قرار است همه آنها تنومند تر از تک درخت قبلی شوند. تنومند تر از قدرت هر انسان)